lief zijn voor jezelf

Vertrouwen

‘Dat wat je aandacht geeft groeit’ ‘Wat je uitstraalt trek je aan.’ ‘What comes around goes around.’

Er is al veel over gezegd en geschreven. En toch blijft het een bron van inspiratie.

‘Het leven wat je vandaag de dag leeft, is het resultaat van de keuze die je eerder gemaakt hebt.’

Durf je deze verantwoording te nemen? Durf je dat onder ogen te zien? Als je nu lekker in je vel zit en gelukkig bent, is dat waarschijnlijk wat makkelijker dan wanneer het even tegenzit. Juist dan is het heel belangrijk om te kijken welke keuze je hebt gemaakt die dit resultaat als gevolg hebben. Want dan weet je wat je kunt veranderen.

Is het echt zo makkelijk? Ja!

Door je focus, energie en/of aandacht op wat anders te richten, ga je een ander resultaat bereiken. Je hebt altijd de keuze om je focus te veranderen en dus een ander resultaat te bereiken.

Lees hier verder.

Huilen.

Wat mijn droevige dag jou kan leren? Dat vertel ik je in dit blog.

Soms kan ‘gewoon’ even huilen en je ontzettend boos en verdrietig voelen de oplossing zijn.

Zo zit ik een fijn gesprek met een goede vriend. Krijg ik in dat gesprek inspiratie voor het schrijven van een blog over dat het goed is om stil te staan bij wat je allemaal wel doet. En dat dit gezien mag worden vooral ook door jezelf.

Aanleiding hiervan we mijn bezoek aan een kinderverjaardag. Nu zijn verjaardagen op zich al niet echt mijn favoriete dagbesteding maar als je nichtje 1 jaar word ben je aanwezig. Er waren nog meer lieve kindjes. Wat ik op die momenten het liefste doe? Meespelen. Dus toen de bak met duplo te voorschijn kwam heb ik dat gedaan. Ik ben bij de kinderen gaan zitten en we hebben huizen en kastelen gebouwd. Super om te zien hoeveel fantasie die kleintjes hebben. Heerlijk om weer even kind te zijn. Ook nog even voorgelezen over prinsessen en eenhoorns. Mijn middag kon niet meer stuk. Kreeg ik later de vraag waarom ik geen kinderboeken ga schrijven? “Uh schrijven?” “Ik?” “Kinderboeken?” “Nee dat kan ik niet.”Lees hier verder.

Loslaten

Is loslaten een kwestie van acceptatie? Is loslaten voelen hoe het met je gaat en dat je daar niet voor vlucht? Is het logisch beredeneren? Is dat voor iedereen hetzelfde?

Een feit is dat zonder loslaten van wat je gewend bent om te doen/denken/voelen er geen plaats is voor persoonlijk groei.

Ik merk bij veel van mijn cliënten dat het loslaten van een gewoonte heel lastig is. Ook al weten Loslaten, Liefzijnvoorjezelfze dat deze gewoonten niks positiefs brengen.

Een aantal voorbeelden:

  • Tot vlak voor het slapen nog tv kijken of op je mobiel actief zijn.
  • Geen besluit nemen over wat je echt wilt gaan doen met je leven.
  • Bij een partner blijven die je niet gelukkig mee bent.
  • Blijven werken op een plek waar je ongelukkig wordt tot aan een burn-out toe.
  • Altijd de verkeerde mensen in je leven toelaten.
  • Te snel ja zeggen terwijl je nee bedoelt.

Lees hier verder.