YES I did it!!

4 jaar geleden, weet je het nog, tijdens een training kreeg ik een plankje op mijn hoofd. Leuk zo’n opdracht waarbij je letterlijk door overtuigingen heen breekt, zodat je voelt dat je alles kan doorbreken. Dat er een kracht in je zit, die je altijd kan aanroepen. 

Die dag, ging het niet echt zoals je zou willen. De eerste poging van mij, het plankje, ging niet doormidden. Ik baalde echt enorm, daarna kreeg ik dat plankje op mijn hoofd, bloed, pijn en letterlijk de energie niet meer kunnen voelen. 

Het wondje moest gehecht worden, ik koos ervoor omdat niet te doen. Geen zin in ziekenhuis bezoek, ik wilde op het event blijven. Gelukkig had ik toen ook al de fijne oliën, die hielpen met een mooi herstel! 

Later op de avond brak ik alsnog dat plankje van mij. 

Andere training zelfde onderdeel… Ik voelde ‘lichte’ weerstand op de oefening. Toen ik in januari besloot om deze training te kopen, besloot ik ‘all in’ te gaan. Elke voorbereidings-video/training heb ik gekeken, ik zocht een plek waar ik wist dat ik helemaal in mijn bubbel kon blijven, alleen! 

Ik deed voldoende boodschappen en zorgde dat ik er met een open mind aan ging beginnen. 

Het zouden lange dagen worden, de training is online en wordt in Amerika gegeven, dat betekent dus een groot gedeelte van de nacht hier. Toch zou ik ‘all in’ gaan. Ik ben al weken actief in de facebookgroep en chat. 

Woensdagavond was er de eerste bijeenkomst met als afsluiting een online concert van Pitbull. Dat was al super leuk, dat had ik ik niet willen missen. 

Donderdag 4-03-2021 was het dan zover. 15:30 uur ging het live! Ik zat er helemaal klaar voor. Oh my god wat, ontzettend tof!!!! Wat een energie en een kracht zit er in mezelf! Wat fijn om weer bezig te zijn met uit je comfortzone komen. Leren wat er allemaal wel kan. Kijken en voelen waar de mogelijkheden allemaal liggen. 

De eerste uren vlogen voorbij, tot we om 01.00 uur de eerste break hadden. toen ik mijn wekker ging zetten voelde ik hoe moe ik was, ik heb de dagen hiervoor veel geslapen door de ontsteking die er dit weekend was in mijn lies, mijn lijf heeft alles nog nodig om te ‘herstellen’. 

Ik zag in de facebookgroep dat mensen gingen slapen, alles in mijn schreeuwde dat het wakker wilde blijven, de training wilde volgen. Ik zou vandaag dat plankje doorslaan, ik zou ‘all in’ gaan dus nu gaan slapen was geen optie. 

Wel ging ik heel even liggen, zodat ik even een beetje kon rusten. 

Het 2de deel ging van start, weer vol energie! ik stond dus om 01:30 uur te springen in de huiskamer om mijn energie weer op hoog niveau te krijgen. Gelukkig was het ook nu weer interessant, de moeheid kickte in, ik bleef water drinken en fruit en wat ‘lichte’ dingen eten. Puur op wilskracht heb ik de nacht volgehouden. 

Nu ik dit schrijf, is het wederom 01:30 uur. De 2de nacht is ‘ongoing’ ook nu weer een break, nu ga ik hem productief inzetten, ook ga ik zo alvast het huiswerk maken. 

Ook vandaag ga ik het ‘gewoon’ volmaken. 

Terug naar gisteren, Het was rond 5 uur dat de oefening met het plankje inzicht kwam. De voorbereidingen zijn minstens zo belangrijk als het doorslaan zelf. Ik voelde het vertrouwen groeien, ook de vervelende stemmetjes, gaat het je nu wel lukken? Nu heb je geen fysieke support om je heen, niemand om het mee te vieren, kun je dat stukje uit je verleden wel echt los laten? 

Je kan je voorstellen, dat deze gedachten niet echt heel erg helpen bij het sterker worden. Ze mochten er wel zijn. Ik wilde ze niet negeren, ook niet groter maken dan noodzakelijk. Dus ik deed de voorbereiden vol enthousiasme mee. Ik voelde de blijdschap voor wanneer ik het gedaan had. 

BAM! 

In 1x sloeg ik het plankje door de midde. Het voelde zo ontzettend goed. Zo fucking trots op mezelf. Ik kan je niet goed uitleggen wat het met je doet. Dat moet je meemaken. 

Het vieren van dit succes was ook online leuk!

Dag 1 zat er op. Ik kon gaan slapen. 

Waar laat jij je verleden je nog tegenhouden om te doen waar je gelukkig van wordt? 

Waar wil jij, een beslissing nog meer kracht bijzetten? 

Ik hoor graag van je!

Liefs Bianca

Ziek en dankbaar!

04:44uur voor de 2de nacht/ochtend op rij, zie ik dit tijdstip.


Ik lig ziek op bed en ik ben super dankbaar.Ja, dat lees je goed.
Ik heb nu een dag of 5 ontsteking in mijn lymfeklier in mijn lies.Dit heb ik al eens eerder gehad, dus bij het begin van de klachten, neem ik het waar, smeer er een aantal van mijn oliën en ga verder met mijn ding.

Ondertussen is er het besef dat deze ontsteking telkens getriggerd wordt door dezelfde gebeurtenis in mijn leven. Eigenlijk vind ik het nog wel grappig ook.
Omdat een dag later de verschijnselen wat erger ipv minder lijken, pak ik het wat anders aan, eerst even een bodyscan zodat ik goed kan zien wat ik nodig heb. De oliën die daar als uitkomst te zien zijn, meng ik samen in een creme, mijn eigen heksenbrouwsel
De volgende dag, gaat het iets beter dan de avond ervoor, toch gaat het slechter dan een dag geleden in de ochtend.


Ik ga douche, smeer mijn heksenbrouwsel en ga doen wat er op de planning staat. Dat gaat niet zo als ik gedacht had. De pijn neemt toe, ik voel me, met het uur beroerder worden, einde van de middag eenmaal thuis.Heb ik geen kracht meer, ik sta lang onder de douche, om het warm te krijgen, vervolgens wil ik mijn ontsteking met koud water afspoelen, ik voel niet eens dat het koud is .
Nu begint de ernst van de situatie door te dringen.Ik heb koorts en een systeem wat helemaal overweldigend is van t harde werken tegen die ontsteking, het kan wel wat hulp gebruiken.Er schiet door mijn hoofd, misschien moet je naar de eerste hulp.

Direct daar op volgend denk ik, die gaan ook niets anders doen dan je een antibiotica geven. Op dat monent klikt er vanalles, er gaat een lampje branden.Antibiotica heb ik ook in huis, een natuurlijke versie.Voor zover het nog kan, staan mijn hersenen aan, ik pak mijn lege capsules en druppel daar diverse oliën in. Antibiotica, ontgiftend en ontstekingsremmend. Deze neem ik samen met nog wat andere krachtige supplementen in en ik ga naar bed. Ik pak op gevoel nog wat edelstenen, Alle hulp is welkom nu.
Ik blijf bewust nog 2uur wakker om het zelfde aan ondersteuning nogmaals in te nemen, ik eet nog klein beetje en ik ga slapen, met de wekker voor 3 uur later, om dit te kunnen blijven herhalen.


Ik ben door mijn wekker heen geslapen, het is ongeveer half 3 wanneer ik wakker wordt.Direct check ik hoe het gaat met de pijn. Die is duidelijk minder, de koorts is ook weg, ik voel me ook een stuk beter Jeejtje zeg, wat kun je van koorts ziek zijn…
Gelukkig de capsules met oliemix zijn aangeslagen. Dit herhaal ik ook nu weer, zet wat thee, pak een nieuwe ijspack en ga weer terug op bed liggen, geef mezelf healing en ga weer slapen.

Deze dag, voel ik me al stuk beter, ik blijf om de 3 tot 4 uur mijn zelf gemaakte natuurlijke medicijn innemen en mijn heksenbrouwsel smeren.Aan het einde van de dag blijkt dat ik toch nog net iets te veel heb gedaan.Dus ik lig alweer vroeg op bed.

Ook in de nacht en de volgende dag blijf ik doorgaan met deze aanpak.Ik voel mij met het uur beter worden.
En nu lig ik dus weer wakker, en ben zo enorm dankbaar voor alles wat ik in huis heb aan natuurlijke middelen om mezelf te ondersteunen wanneer dat nodig is.


Jaren geleden, begon mijn avontuur met de essentiëlen oliën, ik had werkelijk geen idee wat het kon doen. Nu wederom zelf, mogen ervaren hoe fijn het is om je lichaam te kunnen ondersteunen wanneer het zo hard voor je aan het werk is.Weten, dat wat je in huis hebt getest is, veilig is. Dat je weet wat je inneemt en smeert ook echt puur en zuiver is. Dat je voelt dat je direct opknapt omdat het je lichaam in al haar processen ondersteunt.

Hoewel ik echt ziek was, en pijn had/heb, geniet ik enorm van dit hele proces, het daagt mij uit om weer een stukje van mezelf aan te pakken. Om op een dieper laagje naar mezelf te kijken. Los te laten wat niet dient, te vertrouwen in de oliën en hun werking en op mijn gevoel. En nieuwe inzichten te omarmen.


Ik ga nu nog weer even wat drinken, mezelf healing geven en nog wat slapen.
Ik kijk uit naar deze nieuwe dag, waar ik als dankbaar mens aan kan beginnen.

Wil jij weten hoe jij kan starten met op een natuurlijke manier voor jezelf zorgen? Stuur mij een bericht.

Liefs Bianca

Wat een lef had ik toen….

Heey fantastisch leuk mens. 

Tja, hoe ga ik dit verhaal nu beginnen? 

Nou, Ik ga ‘gewoon’ mijn gedachten spinsels met je delen. Niet te veel ‘gefliterd’. 

Bijna 7 jaar geleden starte ik mijn bedrijf, enthousiast en vol geloof dat ik het gewoon zou gaan doen, dat het mijn zou lukken. Niets hield me daarin tegen. 
Ik nam ontslag, verhuisde en starte omdat ik voelde dat ik dat moest doen. Later ging ik samenwerkingen aan, ging netwerken, maakte fouten, viel hard, stond ook weer op. Ik ging live video’s maken. Mijn klanten aantal groeide, ik volgde traingen om beter in mijn ‘vak’ te worden, ik ging naar business coaches. 
Ik volgde vooral mijn gevoel ookal vond ik het doodeng! Echt je wilt niet weten hoe vaak ik niet heb kunnen eten of slapen van de zenuwen. Heb moeten huilen omdat ik geen idee had wat de volgende stap zou zijn, of het wel goed uit zou pakken. 
Is het geworden wat ik toen voor ogen had? NEE! 
Het is nog beter dan dat! 
Het grappige is dat mijn bedrijf echt nog niet is waar het had kunnen zijn of waar ik misschien had gewild dat het was. Echter ben IK precies waar ik moet zijn nu! 
Ik had al die stappen nodig om te komen waar ik nu ben, om te kunnen voelen wat ik nu voel. 

Een aantal weken geleden sloot ik mijn telefoon weer aan op mijn cloud, en OMG wat heb ik al veel informatie verzameld en klaar staan. 
Dat ben ik nu aan het uitzoeken en als ik zie wat een lef ik toen had! WAUW ik krijg nog meer respect voor mezelf. 
Ook al had ik geen idee over de uitkomst, ik deed alles waarvan ik voelde dat het bijdroeg ondanks de angst.
Ik voel ook dat ik me nu veel meer laat tegenhouden door angst, wat zullen anderen ervan vinden… en dat soort stemmetjes. 
Daar ga ik mee afrekekenen. Ik ga mijn enthousiasme weer claimen. Ik ga gewoon weer doen, dwars door de angst heen. 

Dat betekend inderdaad dat er mensen zijn die er wat van gaan vinden. Dat mag. Graag zelfs
Want als je gelijkgestemd blijf is het super fijn om te blijven connecten en trigger ik iets bij je, wat jij niet fijn vind? Dat is dat voor jou een uitnodiging voor jou om daar naar te kijken. Beide is oke. Er is geen goed of fout. Alles geberut voor mij!  Dat geldt ook voor jou! 

Los daarvan, kijk eens naar jouw leven een paar jaar geleden? Wat kun je van jezelf leren? Waar ben je trots op? Wat heb je wel bereikt (ookal is het wellicht anders dan je voor ogen had).
Waar kun je nu op richten wellicht wat bijsturen zodat je wel JOUW pad blijft volgen. 

Dus ik ga weer lekker mijn blogs op sm delen. Ik ga je wat vaker een email sturen. Omdat ik het leuk vind en er zoveel is om te delen! 

Om in deze rare tijden te kunnen richten op de dingen waar ik blij van wordt, om jou te kunnen blijven ondersteunen en  omdat ik voel dat dit een onderdeel is van wat ik hier te doen hebt..
Ik geef nu afstandshealing op basis van een persoonlijke kaartlegging! Wil je dat ontvangen? Meld je dan hier aan!
Zolang de lockdown geld is dit er ook nog met een super toffe korting! 

Waar ga jij dwars door de angst (en oordelen) heen? 
Laat het me weten! 
Liefs Bianca 

Prachtige vrouw

Lieve, mooie, krachtige, gevoelige, sexy en fantastische vrouw en/of meisje.

Sister, 

Hoe je aangesproken wilt worden, maakt mij eigenlijk ook niet zoveel uit. 

Deze ochtend voelde ik heel sterk dat ik je een bericht wil sturen, iets met je wil delen, vragen hoe het bij jou zit en of we godsnaam elkaar eens kunnen versterken i.p.v. elkaar alsmaar naar beneden halen, kritiek op elkaar leveren en zoeken naar de minpunten bij elkaar. 

Laat me je meenemen in wat er bij mij gebeurde. 

Ik voelde me al een paar dagen alsof ik het liefste alleen wilde zijn (hier ook wel zoveel mogelijk gehoor aan gegeven). 

Was extra moe en voelde enorm veel onrust in mij. 

Ik besloot om wat losse eindje, echt los te laten. Wanneer ik in deze vibe zit, heb ik totaal geen behoefte aan mensen die weinig tot niks toevoegen, dat deel ik dan ook direct met ze. 

Opgeruimd staat netjes toch. 🙂 

Gistermiddag had ik een enorme behoefte aan zoete en lekkere dingen, wilde ik lekker onder een warme douche gaan staan en had ik eigenlijk nergens echt zin in om te ondernemen (ik had het dus wel zien aankomen).

Vanmorgen, ongesteld. 

Gelukkig! 

Ik ben altijd blij wanneer ik weer ongesteld ben, dat klinkt misschien wat ironisch. Ik vind het namelijk super tof om te merken dat mijn lichaam ‘gewoon’ doet wat goed is. Dat mijn lichaam zo super slim is. 

Toen ik vanmorgen in de badkamer stond en een poging deed om op ‘snel’ klaar te zijn om te gaan werken, betrapte ik mezelf erop dat ik enorm aan het ‘vechten’ was tegen mezelf. De energie was er gewoon niet. 

Met dat besef, SISTER, kwam er een enorme drang om je aan te spreken door een blog. Ik wil zo graag dat jij dit leest, dit voelt en er ook wat mee doet, want samen zijn we zo sterk! 

Ik heb vandaag niet de energie op ‘snel’ te zijn. Ik ben mega mega gevoelig voor alles wat in mijn ‘energie’ komt en heel veel dingen ‘vallen’ vandaag dan ook echt helemaal verkeerd. Dat mag ook allemaal, daar is namelijk niets mis mee.

Ik wil de dagen vlak voor en tijdens mijn menstruatie, een lege agenda hebben, ik wil niet sociaal wenselijk gedrag laten zien (dat wil ik normaal al niet, nu nog veel minder). Ik wil thuis zijn, mijn lichaam de rust geven waar ze om vraagt. 

Nu ben ik deze ronde 2 weken ‘te laat’ ongesteld geworden. 

Is dat wel zo? 

Wie zegt dat? 

Ik weet dat het gemiddelde 28 dagen is, ik ben niet gemiddeld en ik wil het ook niet zijn. 

Ik weet waarom deze periode langer was, Ik heb griepverschijnselen gehad, dus mijn prachtige lijf heeft gevochten tegen de indringers die er waren en heeft ervoor gezorgd dat ik heel weinig last hiervan heb gehad. Waar ik haar dankbaar voor ben. Dus mijn menstruatie is wat later nu, lijkt me prima toch. Er waren andere ‘dingen’ waaraan gewerkt moest worden. 

Ziek zijn, is nu zeker een taboe, want niemand lijkt dit jaar nog ‘gewoon griep’ te hebben, daarbij komt dan ook nog het taboe op praten over ‘onze cycli’. 

Want er wordt van ons verwacht dat ongeacht hoe we ons voelen, we ‘gewoon’ kunnen blijven functioneren. Is het je wel eens opgevallen dat je, niet alleen rond je menstruatie maar ook op andere dagen in je cyclus niet goed mee kan in het ritme wat er van je verwacht wordt. 

Praten over hoe we ons voelen, doen we sws veel te weinig, dan komt er nog bij dat we veel dingen ook zelf wegwuiven. 

Die hoofdpijn, buikpijn, je even niet zo lekker voelen, slechter kunnen concentreren en alle andere dingen die er bij kunnen komen kijken, ‘horen er nou eenmaal bij’……. 

Los dat daar ook veel aan te doen is wanneer je meer en meer je echt naar je lichaam gaat luisteren en de juiste ondersteuning vind. 

‘Dat hoort erbij’… Als dat, dan al zo is. Waarom ‘moeten’ we dan ook nog mee in de race om altijd perfect te zijn? 

Waarom zijn we niet wat liever voor onszelf en zeggen we, “vandaag heb ik hoofdpijn, ik weet dat het erbij hoort, mijn lichaam werkt hard en heeft dus rust nodig. Dus die geef ik het ook”? 

Zou dat niet de maatschappij moeten zijn waar je in wilt leven? 

Dat er ‘gewoon’ ruimte is voor dat. Dat we dat als krachtig en moedig zien i.p.v. als een minpunt en ons zwak voelen omdat we niet kunnen voldoen aan dat idiote beeld wat er neergezet is van een of andere supervrouw. 

Daarbij zag ik vanmorgen op de verpakking staan van het nieuwe ‘sponsje’ wat ik aan het testen ben (als vervanging voor tampons), dat we er mee kunnen sporten, zwemmen naar de sauna kunnen gaan en sex kunnen hebben. 

Allemaal heel erg fijn en goed voor je, wanneer je, je goed voelt. 

Toch? Zou het niet heel mooi en fijn zijn als er gewoon (minimaal) een paar dagen per maand even niets hoeft, dat je mag rusten. Dat je lichaam de tijd en ruimte krijgt om DAT te doen wat goed voor je is, zonder dat we daar van alles van vinden, zonder dat we van alles ‘moeten’ dat we dus gewoon even mogen zijn. 

Wanneer we naar de natuur kijken is er namelijk ook zo’n periode, elke maancyclus start met ‘nieuwe Maan’ dan is ze bijna niet te zien vanaf de Aarde. Die periode staat voor een nieuwe start vanuit rust, naar binnen keren, voelen wat er is en wat je nodig hebt. 

Dan 2 weken later is het volle Maan, dan zien we haar in al haar glorie. De energie die ze brengt is wat uitbundiger, meer naar buiten treden, dit zijn ook de dagen dat je van nature het liefste echt gezien wil worden, je voelt je sexyer en er is dan voelbaar meer energie. 

Als we daar onze cyclus ‘tegen aan houden’ zou het meest ideaal zijn als je dus de dagen rond nieuwe Maan ongesteld bent, dan is ‘als vanzelf’ je eisprong rond volle Maan, je loopt dat het meest natuurlijk mee in de stroom van energie die er is. 

Dat levert je zeker een aantal voordelen op. 

Want de onrust ik die voelde komt mede door het feit dat het vandaag volle Maan is, ik dus ‘naar buiten wil, ‘gezien wil worden’, doordat ik nu ongesteld ben wil ik eigenlijk, thuis zijn en lekker in mijn bubbel zitten. 

Ik kies nu voor het laatste, ik wil mijn lichaam rust en ruimte geven. Ik wil lief zijn voor haar. 

Hoe is het bij jou lieve vrouw? Hoe gaat dat bij jou? Wat doe je wel en wat niet en waarom? Hoe hou jij, je staande? Weet je wanneer het nieuwe/volle maan is, merk je daar ook al wat van? 

Laten we elkaar inspireren en motiveren. 

Bovenal laten we lief zijn voor onszelf en elkaar. 

Love. 

Mijn zondagmiddag gedachten

Vanmiddag schreef ik recht uit mijn gevoel weer eens een blog: 

Hier zit ik dan, op zondagmiddag op de wortels van een prachtige boom in het bos. Mijn gedachtes, gevoelens en emoties slingeren op en neer. Het voelt fijn om hier te zitten, in verbinding te zijn met alles om mij heen. 

Geen duidelijk verhaal, wel voel ik dat ‘dit’ uit mij wil, dus ik ga het opschrijven. Er gebeurt vanalles in de wereld daardoor ook in mij en dus ook in jou. Je voelt het misschien niet, je bent je er misschien niet bewust van, toch gebeurt het wel. 

Terwijl ik hier zo zit, te kijken naar de blaadjes op de grond, rolt er een traan over mijn wang, lopen de rillingen over mijn lijf, toch lijken dingen ook op hun plek te vallen. Doordat ik op de wortels van een boom zit, stroomt er super krachtige energie door mij heen, ik merk dat mijn lichaam even moet bijschakelen om te aan te kunnen. Dit voelt fijn.

En dan komt dat verdrietige gevoel weer, het maakt mij misselijk en zorgt ervoor dat ik bijna niet bij mijn eigen gevoel kan. Ik zou er over willen bloggen, toch twijfel ik. Zal ik deze tekst zo delen? Moet ik er eigenlijk wel iets mee? Maak ik het daarmee niet groter dan dat het is. 

Nee, ik hoef er niks mee, ik wil er wel iets mee. Ik ben wie ik ben en daar is dit een onderdeel van. Ik ben mijn bedrijf om deze reden gestart. Ik wil je helpen lief te zijn voor jezelf, zodat je meer geluk ervaart. Ik wil dat je, door dat wat je leert (al dan niet van mij) bewuster keuzes maakt over hoe jij je leven invult. 

Dat ik hier nu vandaag zit bij deze boom, is een keuze. Ik heb ervoor gekozen om niet dat werk te doen wat op mijn lijstje stond. Ik heb er voor gekozen om te gaan zitten en zijn. Dat Is lief zijn voor jezelf. Voelen wat je nodig hebt. 

Vandaag heb ik het nodig om hier te zijn. Ik voelde dat ik buiten wilde zijn, als vanzelf ging ik richting het water, toen ik daar was, voelde dat niet oke, het moest het bos worden. Afgelopen nacht, heb ik uren wakker gelegen nadat ik wakker was geworden van een nachtmerrie, beelden over alle informatie die afgelopen week weer tot mij is gekomen. 

Nare informatie die mij, dus misselijk maakt, en wakker houdt. Dit gaat allang niet meer over goed of fout handelen omtrent het bekende virus. Dit gaat veel verder en wanneer je weet wat gaande is, kun je het niet, niet meer weten of zien.

Het liefste zou ik alle mensen die ik lief heb, alles laten zien, uit liefde om je te beschermen, om je te waarschuwen en je voor te bereiden. Diezelfde liefde zorgt ervoor dat ik het niet kan delen, ik wil niet dat jij er ook misselijk van wordt, ik wil niet dat jij wakker ligt en dat je er van moet huilen, tegelijk….je moet het weten…

One thing left to say…. Follow the money…

Afgelopen week kreeg ik de vraag of ik dankbaar kan zijn voor de overheid… pfff nou dat zette het een en ander in werking. Daar moest ik even iets van ‘vinden’, of mezelf de tijd geven omdat te voelen. 

Kan ik dat echt zo voelen? Wetende dat we hier allemaal zijn met een doel, bestemming of rol (Maakt niet uit hoe je dat benoemd). Kan ik  nu zeggen: ja, ik kan ze dankbaar zijn. Ik kan de overheid dankbaar zijn voor de ‘ellende’ die ze (altijd al) over ons heen hebben gegooid. Het is slechts hun ‘taak’.

Licht en liefde. Doordat het licht steeds feller gaat schijnen, wordt het donker ook steeds beter zichtbaar. Dat is wat er nu gaande is. Er is geen goed of fout. Er is donker en licht. 

En iedereen kan en mag zelf kiezen waar je aandacht en energie aan geeft. Je kan er bijvoorbeeld elke dag zelf voor kiezen om meer licht en liefde in je leven toe te laten. 

Je kiest zelf.

Elke dag.

Kies je samen met mij voor liefde, gewoon elke dag weer?!

Nu ik dit aan het schrijven ben, voel ik mijn energie verhogen, mijn hart meer gaan stralen, en ik voel dat er meer licht gaat schijnen. Ik weet dat ik dit mag doen, het is tenslotte mijn ‘taak’, om licht en liefde te brengen. 

Ik ga nog genieten van moeder Aarde, door lekker te aarden en gronden. Ik heb mij ‘gifts van moeder Aarde’ ter ondersteuning uiteraard ook bij mij, dat zorgt voor een extra fijn gevoel, meer ruimte bij mij hart en een positiever gevoel. Me like!

We are one. 

Love 

dōTERRA

Wanneer het gaat om selfcare, wil je zeker weten dat je ‘werkt’ met de beste producten. ​

Dat wat je smeert, ruikt en proeft ‘moet’ goed voor je zijn.

Je wilt dat je lichaam hier geen hinder van ondervindt. 

Daarom kies ik voor dōTERRA.​

Laat me, je uit te leggen waarom:  

Bij het gebruik van elke druppel essentiële olie van dōTERRA, voel ik dat de intentie juist is. De essentiële oliën van dōTERRA zijn energetisch zo puur, dat het bij je dragen van een dicht flesje of zelfs een leeg flesje (waar een olie in gezeten heeft) al voor je werkt. De essentiële oliën van dōTERRA werken voor je op lichamelijk, emotioneel en spiritueel niveau! ​

dōTERRA betekent ‘Gift of the Earth!’

dōTERRA oliën zijn puur. 

CPTG (Certified pure therapeutic grade)

De essentiële oliën van dōTERRA bevatten alleen de Essentiële oliën uit de natuur . Er wordt niks aan toegevoegd! Alle testresultaten zijn d.m.v. batchnummers gemakkelijk voor iedereen online te vinden.       Dit zorgt voor consequent 100% zuivere olie. Dit als enige merk in Europa verkrijgbaar (volgens onafhankelijk onderzoek van APRC. ​

dōTERRA is een bewuste organisatie. 

​Source to you 

Om de beste oliën te krijgen kijken ze naar wat de meest optimale omstandigheden zijn voor de planten. Er wordt gekeken naar de locaties waar de planten groeien, wat de juiste tijd van oogsten is en ze gebruiken geen chemische bestrijdingsmiddelen.  

Voorbeeld hiervan: Jasmijn en Rose bloemen worden alleen s’ochtends (voor de zon opkomt) geoogst omdat dan de bloemen op hun best zijn.  

Dit maakt o.a. het verschil tussen een prima olie en een heel goede olie.​

dōTERRA oliën zijn eerlijk.

Co-impact sourcing

dōTERRA werkt samen met kleine, lokale boeren.

Er zitten dus GEEN tussenhandelaren in het proces. Hierdoor krijgen de boeren eerlijk en op tijd betaald.  Ook wanneer er geen oogst kan plaatstvinden om uitputting van een gebied te voorkomen.

dōTERRA gaat lange termijn samenwerkingen met de boeren aan,

dit biedt stabiliteit en zo wordt de cyclus van armoede doorbroken. Daarnaast wordt er tijdens het proces met de natuur rekening gehouden.  

dōTERRA  geeft terug  

Healing hands foundation
dōTERRA kijkt, in de regio waar de oliën geproduceerd worden, proactief naar óf en zo ja wat voor hulp er nodig is voor de bevolking. Denk hierbij aan noodhulp, schoon water, scholing, medicijnen en zorg.  
Daarnaast gaat dōTERRA samenwerkingen aan met organisaties als Days for girls. Deze organisatie  zet zich o.a. in om vrouwen te onderwijzen over vrouwelijke hygiëne en verzorgen ze wasbaar maandverband.  

Een andere organisatie is Operation Underground Railroad. Deze organisatie zet zich in tegen seksuele uitbuiting van kinderen.​ dōTERRA haar missie is om genezing en hoop te brengen aan de wereld, voor een leven vrij van ziekte en armoede, en uiteindelijk om verarmde culturen te leren om zelfredzaam te zijn.

Healing Hands™ is betrokken bij vele projecten, waaronder:

Microkredieten die hernieuwbare financiering bieden aan ondernemers in ontwikkelingslanden

Schone waterputten en programma’s.

Het bouwen en vernieuwen van scholen en klinieken.

Medische apparatuur en middelen voor ziekenhuizen en klinieken.

Onderwijs op het gebied van hygiëne en gezondheid.

​Voor mij is het daarom niet zo moeilijk waarom ik voor dōTERRA kies.

Een bedrijf met een missie die ik steun, een visie die ik deel en de kwalitieit waar ik achter sta. 

Wil je weten hoe dit een onderdeel in jouw leven kan zijn? Ervaren wat het voor jou kan doen? Meld je aan voor een van de workshops en laat je verbazen.

“Changing the world one drop at a time”